Gisteren hebben we onze lijst vastgelegd. ‘Goed op tijd’, zal u misschien denken. Ja, dat is waar, maar dat hebben we ook bewust gedaan. We zijn nu eenmaal een beetje anders dan de rest.
Pro1840 is enkele maanden geleden gestart met een groep van enthousiastelingen, die op een positieve manier de toekomst van Londerzeel willen vorm geven. We willen graag aan politiek doen, maar niet op de klassieke partijpolitieke manier. Natuurlijk zijn wij ook gebonden aan de wetgeving en enkele ijzersterke wetmatigheden, maar waar we konden hebben we deze toch een beetje gebogen.

Bij ons 20 kandidaten en geen 25. We zijn met een groep op weg gegaan en wie daarvan effectief op de lijst wou staan, staat op de lijst. Zo zijn we toevallig op 20 uitgekomen. Dus, neen, we zijn niet op zaak gegaan naar ‘lijstvulling’ om toch maar die 25 te halen. We hebben nu een mooi evenwicht: 10 mannen, 10 vrouwen.

Bij ons kan ook een koppel op de lijst: als man en vrouw alle twee geëngageerd zijn, moet de vrouw dan automatisch haar plaats afstaan aan de man? We denken het niet! En moet de man dan maar automatisch niet mee doen, omdat vrouwen ‘moeilijker te vinden zijn’? We denken het ook niet! Iedereen gelijkwaardig, dus iedereen mee.

En dan die moeilijke keuze van de lijstsamenstelling: wie moet waar staan op de lijst … In de eerste plaats is voor ons iedereen even belangrijk, dat zal je ook merken in de communicatie. Bespaar ons ook van strategieën waarbij kandidaten verdeeld worden op basis van leeftijd, geslacht, woonplaats, bekendheid, … En tot slot, niemand wou zich wagen aan een oefening waarbij je onze mensen in de groep moet gaan afwegen tegen elkaar Brrr, het idee alleen al. Enkel voor de lijsttrekker was het simpel: iedereen vond dat iemand met ervaring die job moest doen. Dus was de keuze snel gemaakt: Tom wordt lijsttrekker. Eerlijkheidshalve moeten we er bij zeggen dat niemand anders kandidaat was. 🙂

En dan? Ah, simpel eigenlijk, het lot laten beslissen. Dus hebben we gisteren onze kandidaten bij elkaar gebracht en hebben onschuldige kinderhanden (letterlijk) voor iedere kandidaat een nummertje getrokken. Het was best spannend, maar aan de andere kant ook weer niet, want de plaats op de lijst maakt niet uit. Het was vooral een gezellig samenzijn.

Ook qua locatie en opzet hebben we onze eigenzinnige keuze gemaakt, gelinkt aan onze visie en ons programma. Het was een sobere setting, want we houden niet van uiterlijk vertoon. We zijn bijeen gekomen in de Groene Long, in openlucht, omdat groen in het dorp voor ons een essentieel element is van ons verhaal van kernverdichting. Het was wel niet de voorspelde 26 graden, maar het bleef wel droog; er waakt daarboven blijkbaar iemand over ons 😉 . En we hebben geen eigen catering voorzien, want na afloop hebben we iedereen uitgenodigd om iets te gaan drinken in de plaatselijke cafés. Als in je programma staat ‘lokale economie ondersteunen’, dan moet je dat ook in praktijk brengen, hé. Daar was ook de plaats waar RINGtv nog enkele interviews deed met kandidaten, want ook voor hen was een lottrekking verrassend. Hun reportage kan je hier bekijken.

En nu? Weg met de nummers! De volgorde hoe we op de stembrief zullen staan ligt nu vast, maar daarmee is alles gezegd. Wij gaan die volgorde niet uitspelen, de ene kandidaat is niet belangrijker dan de andere, we zijn groep van individuen, niet van nummers. En net daardoor is onze groep sterker dan de som van de delen.