Ik woon en werk hier al heel mijn leven en zag mijn gemeente veranderen doorheen die tijd. Niet zozeer negatief, maar drukker, groter, hoger… . Dat brengt uitdagingen met zich mee. Uitdagingen die op verscheidene vlakken goed aangepakt werden, andere uitdagingen die men nog moet aangaan en andere die men uit de weg blijft gaan. Uit schrik voor het onbekende? Financieel onhaalbaar? Of desinteresse? Ik wil daar meer van weten.

Londerzeel leeft als er iets te doen is, zij het vanuit een vereniging, voetbalmatch op groot scherm of lokale middenstand die de handen in elkaar slaan. En dat moeten we kunnen onderhouden. Zo niet, uitbreiden.
Mensen komen dan buiten, ze komen dan de bubbel die doorgaans enkel het woon-school-werk traject is, uit. Je leert je buren kennen.
Meer actie, meer reactie. En dat vertaalt zich op cultureel, maar ook op financieel vlak in opbrengst voor iedereen. En niet enkel in Londerzeel, maar in groot-Londerzeel.
We onderschatten onze eigen kracht vanuit de jongeren, de verenigingen en sympathisanten uit alle deelgemeenten die samen met een sterk bestuur wonderen kunnen verrichten.

Daarom engageer ik me sinds deze zomer om mee in het PRO1840 verhaal te stappen omdat ik niet aan de zijlijn wil staan roepen (of online mijn beklag wil doen) zoals velen als het fout gaat. Maar om dat om te zetten in iets positiefs.
Wil je iets veranderen? Doe er dan iets aan. En ik merkte al heel snel dat vele anderen die mening deelden.

En kleur bekennen? Ik heb er geen. Ik ben niet links, niet rechts… misschien soms wat averechts. De enige kleuren die ik heb zijn die in mijn grafische programma’s en verfpot.
In PRO1840 zit iedereen. En zo hoort het. Samen werken aan een nog leukere gemeente.

PROject ‘Lonnesiel’, daar teken ik voor!
Tim
Artiest, geen fantasist.